Το bullying στη Βουλή των Εφήβων!

Λύσεις για την ενδοσχολική βία και τον εκφοβισμό δια στόματος των εφήβων...τόσο εύκολα, τόσο απλά!

Όταν η σιωπή δεν είναι χρυσός!!

Διαβάσαμε μία πολύ συγκινητική ιστορία στο διαδίκτυο για το bullying και θα θέλαμε να την μοιραστούμε μαζί σας είτε γιατί τα συναισθήματα μας πλημμύρισαν διαβάζοντάς την είτε γιατί ενισχύουν το επιχείρημα ότι η σιωπή σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι χρυσός. ΑΝΤΙΘΕΤΑ!!!...είναι συνενοχή και συμμετοχή στη βία που υφίστανται τα θύματα τέτοιων συμπεριφορών.

Ακολουθεί η ιστορία...

Μια μέρα, όταν πήγαινα πρώτη γυμνασίου, είδα ένα παιδί από την τάξη μου να πηγαίνει με τα πόδια στο σπίτι από το σχολείο. Το όνομά του ήταν Κάιλ. Φαινόταν σαν να κουβαλούσε μαζί του όλα τα βιβλία του. Σκέφτηκα, «Γιατί κάποιος να κουβαλάει μαζί του κάθε μέρα όλα τα βιβλία του; Θα πρέπει να είναι φυτό!»

Είχα προγραμματίσει όμορφα το Σαββατοκύριακο μου. Το Σάββατο το βράδυ θα πήγαινα σε ένα πάρτι και το απόγευμα της Κυριακής θα συναντιόμασταν με τους φίλους μου να παίξουμε ποδόσφαιρο στο γήπεδο.
Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος που τέλειωσε επιτέλους άλλη μια δύσκολη εβδομάδα, για αυτό και δεν του έδωσα περισσότερο σημασία. Σήκωσα τους ώμους μου και συνέχισα τον δρόμο μου.

Συγγνώμη Βαγγέλη!

Μαθητές από το Αγρίνιο κατά του bullying

Πριν λίγο καιρό γράφαμε για τον φασισμό και το πως έχει παρεισφρήσει στην καθημερινότητά μας σε βαθμό κακουργήματος, για την βουβή αδράνεια της πλειοψηφίας που δεν σηκώνεται από τον καναπέ για να τον θάψει πίσω στα τάρταρα της αβύσσου και για την ανάγκη να ξυπνήσουμε όλοι πριν να είναι αργά...πριν θρηνήσουμε ανθρώπινες ζωές!! Όταν γράφαμε το άρθρο μας στις 18/9/13 με τίτλο "Η Ευρωπαϊκή ακροδεξιά συνεδριάζει με βασική ατζέντα την αμφισβήτηση των lgbt δικαιωμάτων!", αποκαλύπτοντας στον κόσμο ότι ..."ο φασισμός συγκεντρώνει δυνάμεις και επικεντρώνει τις προσπάθειές του ενάντια στα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ οι υπόλοιποι παραμένουν βουβοί, χαμένοι κάπου ανάμεσα στην ανάμνηση των καλοκαιρινών τους διακοπών και της ανανέωσης της φθινοπωρινής τους γκαρνταρόμπας.", ο Παύλος Φύσσας ξεψυχούσε από τη μαχαιριά του νεοναζισμού στο στήθος του.

Τώρα δυστυχώς ξαναγράφουμε για τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου, ο οποίος δεν άντεξε στον εκφοβισμό και τη βία που του ασκούσαν οι "νταήδες" στη σχολή του και προτίμησε να θέσει τέλος στη ζωή του, προκειμένου να βρει διέξοδο από το μαρτύριό του. Πόσες φορές έχουμε αρθρογραφήσει για την ενδοσχολική βία, για το bullying που υφίστανται τα παιδιά και ιδιαιτέρα η lgbtqi νεολαία στις σχολικές αίθουσες....χιλιάδες λέξεις, η μία πίσω από την άλλη ...φωνάζουν ... διαμαρτύρονται....απελπίζονται επειδή η ουσία τους παραμένει εγκλωβισμένη στα χαρτιά...θυμώνουν που δεν είναι παρά μόνο η μοναδική αντίδραση στη βία.